Chemische recycling
Proces waarbij de afvalstof op moleculair niveau wordt afgebroken in kleinere eenheden (of wordt opgelost), met als oogmerk de verkregen kleinere (of opgeloste) eenheden in te zetten bij de productie van nieuwe materialen of grondstoffen, al dan niet vergelijkbaar met de materialen waaruit de afvalstof bestaat, maar niet zijnde brandstoffen. Hieronder vallen in ieder geval chemische recycling via basischemicaliën, monomeer chemische recycling en dissolutie.
Chemische recycling via basischemicaliën
Het afbreken van polymeren tot eenvoudige chemische moleculen als CO, H2, etheen en dergelijke met als doel deze vervolgens te gebruiken als basischemicaliën voor de productie van nieuwe materialen/producten. Het basisproces om het ingangsmateriaal af te breken is in deze gevallen in het algemeen pyrolyse of vergassen.
Monomeer chemische recycling
Het afbreken van polymeren in de oorspronkelijke monomeren (vinylchloride [monomeer van PVC], BHET [= grondstof voor PET], propeen [monomeer van PP], etc.) die vervolgens weer dienen als grondstof voor de productie van nieuwe materialen/producten. Voorbeelden zijn ‘solvolyse’ of thermische-drukhydrolyse.
Dissolutie
Een fysisch proces waarbij een kunststof oplost in een oplosmiddel zonder dat de polymeerketen chemisch verandert met als doel onzuiverheden (zoals kleurstoffen, vulstoffen, additieven) te scheiden. Daarna wordt de kunststof weer uit het oplosmiddel teruggewonnen door precipitatie (uitvlokken of kristallisatie). Dit is een vorm van chemische recycling.